| Miharu 的个人资料*mY LiTtle LiFe in UniVe...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
5月10日 เสียใจ
ขอโทษที่ไม่ดีเหมือนใคร
และขอบคุณที่สอนให้เข้าใจ
ว่าเรื่องที่เคยได้เจอมันก็แค่เพียง เรื่องเล็กน้อยไปในพริบตา....
8月26日 ~ คุณป้า มัตทซึโกะ ~ในที่สุด ก้อได้ดู Memories of Mattsuko
หนังแนวแนวของประเทศญี่ปุ่น
หลายครั้งที่เรามีคำถามว่า ทำไมมัตทซึโกะ ทำแบบนั้นๆ
มัตทซึโกะ ก้อจะมีคำถามกับหลายๆสิ่งเหมือนกันว่าทำไม ถึงทำแบบนั้นกับเธอ
....
ผู้หญิงที่ซวยซ้ำซวยซ้อน แต่ชีวิตของเธอก้ออยู่ได้เพราะความรัก แม้ความรักจะทำร้ายเธอทุกครั้ง
เธอยังเชื่อมั่นในความรัก ความรักทำให้เธอทำได้ทุกอย่าง..
เธอให้ความรักและให้อะไรหลายๆอย่างกับโลกใบนี้ แต่เธอไม่เคยได้รับอะไรจากโลกนี้เลย
แล้วแบบนี้ เรียกว่า ชีวิตที่ไร้ค่าเหรอ...
สิ่งที่มีค่า เราวัดจากอะไรกันแน่?
ถึงแม้ คุณป้ามัตจัง จะตายตอนจบ แต่ยังไง สำหรับเรา เรื่องนี้ก้อ Happy ending
เพราะสุดท้ายแล้ว คุณป้า ก้อได้ ไปเจอกับคนที่คุณป้าจากมานาน นั่นก้อคือ พ่อและน้องสาว ที่ตายจากไป...
บางที บนโลกมนุษย์ เราอาจจะไม่ได้เจอกับความสุขเลย ซวยซ้ำซวยซ้อน
แต่ถ้าเราเป็นคนดี หลังจากโลกนี้ไป คงได้พบกับความสุขจริงๆ ซักที...
สุดท้าย ดูหนังจบ เราก้อมองชีวิตของเราให้มีค่า ด้วยตัวของเราเอง คนอื่นมองฉันดีๆหน่อยนะ
ฉันก้อมีค่านะยะ
อย่างน้อย ขับรถ ก้อมีคนหลีกทางให้ล่ะวะ 55555555555
8月7日 ~ฉันอยากเป็นคนดี ~จะได้มีคนรักฉัน
จะได้มีคนคอยดูแลฉัน
จะได้มีคนอยู่เป็นเพื่อนฉัน
จะได้มีคนที่พร้อมเข้าใจฉัน
และ..จะได้มีคนเลือก..ฉัน
(ขอมากไปป่าววะ ไม่มากไปหรอกเนอะ เพราะเราจะอยู่กะเค้าไปทั้งชีวิต อิอิ)
ก้อรู้ว่าขืนทำตัวแบบนี้ ไร้สาระแบบนี้ ขี้เกียจแบบนี้ ดื้อแบบนี้ เที่ยวแบบนี้
กินก้อไม่กิน นอนก้อไม่นอน แต่ฉันก้อเป็นแบบนี้
ก้อแค่รอว่า ซักวันคงจะมีคนชอบแบบนี้ล่ะมั้ง (ฝันไปหรือป่าววะ)
แล้วถ้าฉันเป็นคนดี จะมีคนเลือกฉันมั้ย
สัญญาว่า ต่อไป จะโตขึ้น ค่อยๆทำตัวให้ดีกว่าเดิม
จะได้มีคน เลือก ฉัน
เพราะที่ผ่านมา ฉันมักไม่ใช่คนที่ถูกเลือกหรอก
ทั้งๆที่บางที ฉันพยายามปรับตัวเองให้ดีขึ้นกว่าเมื่อก่อน
แต่สุดท้าย ฉันมันก้อยังไม่ดี ไม่ใช่อยู่นั่นแหละ
ถึงคู่แท้ของฉัน
เราอย่าเพิ่งเจอกันนะ
หมอดูบอกว่า เราจะเจอกันตอนอายุ 24
ค่อยๆเดินนะ อย่าเพิ่งตาย ดูแลตัวเองดีๆล่ะ
เรารออยู่นะโว้ย
(แล้วฉันจะเป็นคนดี)
8月5日 ~ วันที่สมองไม่ทำงาน ~วันนี้ตื่นขึ้นมาเช้าหน่อย
เพราะมีเสียงโทรสับปลุก มองดูนากาแล้วก้อ 11 โมงก่าๆ
ลุกก้อได้วะ กะว่าวันนี้จะออกไปหาอะไรใส่หัว
ที่รู้สึกว่า มันจะมีแต่ขี้เลื่อย เข้าไปทุกวัน
ทั้งๆที่ก้อขี้เกียจ แต่อยากจะขยันๆ ให้เรามีค่า ขึ้นมาบ้าง
เป้าหมายอยู่ที่ TCDC (Thailand Creative&Design Center)
เรื่อยๆ เฉื่อยๆ กว่าจะออกจากบ้าน ก้อบ่าย2 ได้มั้ง
ขับรถไปจอดที่BTS หมอชิต เลี้ยวเค้าไปป๊าบ
ซวยแล้วไง รถเยอะสัดๆ ต่อแถวกัน คิดว่าชาตินี้คงไม่ได้จอด
สมองเริ่มคิดว่า กูจะไปจอดที่ไหนดี หรือจะขับไปเอ็มโพเรี่ยมแม่งเลย
เอาวะ ไม่รู้เหมือนกัน แต่ถ้าต่อแถวอยู่นี่ คงไม่ได้ไป
ก้อเลยเลี้ยวเข้าไปอีกทางนึง ซึ่งทางมันเล็กมากๆ จะรอดมั้ย
ลองดู .... รอด ขับไปเฉื่อยๆ เผื่อว่า จะมีคนเดินมาเอารถกลับบ้าน
....
ดั่งฟ้าประทาน มีคนจะออกพอดี แต่เห็นเงอะๆงะๆ ก้อเลยโผล่กระจกไปถาม
โอเค เค้าออก แต่ไอ้รถที่จอดซ้อนคันอยู่แม่งจอดP ไว้ ห่าราก
แต่ยังพอสามารถ ออกมาได้ เค้าออกอ่ะไม่เท่าไหร่
แต่กูนี่ ต้องถอยหลังเข้าได้ป่ะ -*-
ยากสัดๆ เกือบชนไปแล้ว
มีคนเห็นใจมาช่วยโบก คนไทยก้อมีน้ำใจแบบนี้ล่ะนะ ซึ้งจริงๆ
 ไปถึง เอ็มโพเรี่ยม ก้อดิ่งไปชั้น 6 ทันที
จะต่ออายุmember เค้าก้อบอกว่า
ตอนนี้มีโปรโมชั่นนะคะ จริงๆบัตรหมดอายุไปเมื่อเดือน 5 แต่จะต่อให้อีก 6 เดือน เป็นเดือน 11
โห ดีใจอย่างแรง วันนี้กรูไม่ต้องเสียเงินไปอีก 1200 อิอิ
จะว่าไป วันนี้ก้อโชคดีแฮะ
(ตอนที่เค้าเชคบัตรเรานะ พอเค้าเอาลงคอม เค้าก้อทำเหมือนจะขำกัน 2 คน เราก้อ แบบ ขำรายว้า
รูปที่เคยถ่ายเมื่อปีที่แล้ว หน้ายังเด็กอยู่มั้ง ใช่สิ ตอนนี้ชั้นแก่แล้ว และก้อโทรมด้วย หึ)
เดินเข้าไปเลือกหนังสืออ่าน มันไม่มีแบบ Exhibition ที่เราอยากดูเลยอ่ะ
หรือว่าเราหาไม่เจอวะก้อเลยเลือกหนังสือ พวก Decoration
ละก้ออดไม่ได้ที่จะดู Tokyo design อิอิ
ขอบอกว่า ในเมืองที่สุดล้ำแบบนั้นนะ มีการออกแบบทันสมัยมากๆ
ไม่ว่าจะเป็น ตึกที่มีรูปร่างแปลกๆ บ้านที่ทำจากพลาสติก
ของบอกว่า บ้านที่ทำจากพลาสติกแม่ง เวลาตอนกลางคืน เปิดไฟ แล้วมันจะสว่างมากๆเลยล่ะ
เหมือนมีแสงในตัวเอง คิดได้ไงเนี่ย
ส่วนออฟฟิศ พวกเอเจนซี่ หรือว่า ของ sony ก้อล้ำมากๆ
ในหัวเรา ถ้าพูดถึงญี่ปุ่นก้อพอจะรู้แหละว่า มันล้ำ แต่เราไม่ได้นึกภาพพวกนี้เลย
ที่เราอยากเห็นมากกว่า คือ เรียวกัง ที่พักแบบญี่ปุ่นแท้ๆ มากก่า อิอิ
น่าทึ่งเหมือนกันนะ บ้านเมืองที่พัฒนาไปมากๆสุดๆ แต่ศิลปวัฒนธรรมของเค้า
กลับทำให้ชาวต่างชาติอย่างเรา ไม่ลืม
พอ 6 โมง ก้อออกดีกว่า จะไปดู Exhibition ข้างหน้าซักหน่อย
"หมุน ขยับ ขยับ หุ่นไม้...กลไกได้อารมณ์"
ขอบอกว่า มันน่ารักมากๆ เดินเข้าไปป๊าบ มีแต่เด็กๆ
กรูมาทำไรเนี่ย .. แต่มันสนุกอ่ะ เรายังเล่นไปขำไปคนเดียว
ข้างในสุดมีโต๊ะมีให้เด็กนั่งเล่นพวกหุ่นไม้เยอะแยะเลย
แต่เราไม่กล้า เดินไปเล่นด้วยอ่ะ เดี๋ยวจะหาว่าเราแย่งของเด็กเล่น 55
กลับๆๆๆๆ
กลับมาออฟฟิศ มาเครียดต่อ
เราก้อไม่รู้นะ ว่าเราโง่ หรือโง่มากกันแน่
คิดงานไม่ออก มัวไปทำอะไรอยู่
หรือว่า เราคงจะไม่เหมาะที่จะทำอะไรแบบนี้แล้ว
มันยากนะ ที่จะทำให้ถูกใจใครๆหลายๆคน
แต่ใครหลายๆคนนั้น ก้อช่วยสรุปให้ความเห็นมันตรงกันก่อนได้มั้ยคะ
แต่ยังไงค่อยมาแชร์กันอีกที
แบบนี้หนูทำไม่ถูกจริงๆนะ คิดไม่ออกค่ะ
แล้วก้อยังไม่รู้ด้วย ว่าจะทำยังไงต่อไป.....
8月3日 ~ ????? ~วันนี้งานยุ่งมากๆ แต่ยังพอมีเวลามาอัพเดท
เห็นพี่กรบอก เปิดอ่านวันละ 3 รอบ ไม่มาอัพซักที
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนดี
มาทำงานเร็วได้ตั้ง 1 วันแน่ะ แต่วันนี้ยัง บ่าย 2 เหมือนเดิม
อีกหน่อยจะพยายามมาเร็วๆละกันนะ
เผื่อแรงน้อยๆของเรา อาจทำให้ประเทศชาติเจริญได้บ้าง 0.00000000001 %
ห้าห้าห้า
ตอนนี้คาดว่าน้ำหนักคงจะลด
กินข้าวไม่เป็นเวลา กินทีก้อกินได้นิดเดียว
จะตายมั้ยเนี่ย แม่ซื้อวิตามินรายมาให้มะรุ
ยังมะได้กินเลยซักกะเม็ด เพราะเค้าให้กินตอนเช้า
แต่ว่า ตอนเช้าก้อไม่เคยตื่น ก้อเลยไม่กล้ากิน อีกอย่าง ลืม !
บางทีก้อรู้สึกเบื่อกับการขี้ลืมของตัวเอง
ขี้ลืมจริงๆนะ กลัวตอนแก่จะเป็นอัลไซเมอร์
เวลากลับบ้านเดินออกไปแล้วทีไร ต้องเดินกลับมาเอาอะไรซักอย่าง
เป๋าตังค์มั่ง ไอผอต นี่ลืมประจำ โทรสับก้อเคยลืม ที่ชาร์ตแบต
วันไหนเอารถมา ก้อลืม กุญแจรถ
เจ๋งป่ะ! -*-
เรื่องขี้ลืมนี่มันก้อส่งผลถึงการทำงานเหมือนกันนะ
ชอบลืมว่า รูปนี้ เก็บไว้ที่โฟลเดอร์ไหน
ข้อเสียอีกอย่างนึงคือ ชอบทำอะไรแล้วเก็บไว้ในใจ เดี๋ยวค่อยจัดโฟลเดอร์ใหม่
รีบๆทำไปก่อน สุดท้าย ลืมไง จบ!
เหตุของการขี้ลืมทั้งหมดนี้
คิดดูๆแล้ว เนื่องจากตอนเด็ก เราไม่ได้กินข้าวเช้า
จนถึงปัจจุบันนี้ก้อไม่กิน
และอนาคตก้อคงจะไม่กิน เพราะไม่ตื่นขึ้นมากิน โฮะๆๆๆๆ
โชคดีนะเนี่ย เป็นเด็กอัจฉริยะ เรื่องลืมคงไม่สามารถทำให้เรา แย่ไปซักทุกอย่าง
ห้าห้าห้า
สรุป บลอควันนี้เราพิมไรไปวะเนี่ย ไร้สาระสิ้นดี
มะมีอะไรจะอัพเดทมากมายนะ อิอิ
(เป็นการพิมบลอคที่ใช้เวลานานมาก เพราะทำงานไปด้วย)
|
|
|||
|
|
